شعر فارسی آیات غمزه

حرامی‌های آمریکا بدانند هنوز این تنگه، دست تنگسیری‌ست

میلاد عرفان پور — Mon, 30 Mar 2026 08:42:00 GMT

۷ دوبیتی برای دلیر تنگستان، قهرمان ایران، شهید سردار تنگسیری

۱
علمدار عطش‌نوش شهادت!
جوانمرد کفن‌پوش شهادت!
پس از یک‌عمر بی‌تابی رسیدی
به تنگستان آغوش شهادت

۲
بخوان از شروه‌های گرمسیری
حدیث «رِیْسَلی‌»ها و دلیری
خلیج فارس، آغوشی گشوده
به استقبال یار تنگسیری

۳
به دین ما خدا رو هرکه بنده‌س
اگه جونم ببازه باز برندَه‌س
رجز میخونه خون تو هنوزم:
«حرومی‌ها! خلیج فارس زنده‌س»

۴

مرا پروردی از نسل دلیران
گرفتی مثل دریایم به دامان
بغل وا کن که تا محشر بمانم
به تنگستان آغوش تو ایران

۵
تو با هر موج دریا ایستادی
شبیه «میرمَهْنا*»، ایستادی
شبیه نخل‌های سبز بوشهر
تو هم سر دادی اما ایستادی

۶
هنوز این شور، شور گرمسیری‌ست
هنوز این سنج و دمامِ دلیری‌ست
حرامی‌های آمریکا بدانند
هنوز این تنگه، دست تنگسیری‌ست

۷

شهیدانی که در دریاست ما را
چراغ روشن فرداست ما را
اگرچه تنگ می‌گیرد به دشمن
در این تنگه، گشایش‌‌هاست ما را

میلاد عرفان‌پور

*میرمَهْنا یا میرمُهَنّا: قهرمان تاریخی اهل بندر ریگ بوشهر که اجنبی‌ها را در نبردی حماسی در خلیج فارس شکست داد. رمان در جاده های آبی سرخ اثر نادر ابراهیمی، روایت این بزرگمرد تاریخ ایران است.
* رِیْسَلی‌: رئیسعلی دلواری قهرمان اسطوره ای تنگستان در مقابله با استعمار و تجاوز غرب را جنوبی ها چنین صدا می زنند.

این پنج مسیر تا شهادت باز است

میلاد عرفان پور — Wed, 18 Mar 2026 08:49:00 GMT

در کوچهٔ مسدود جهان -در غفلت-
تا چند نشسته‌ای؟ دل بی‌غیرت!

این پنج مسیر تا شهادت باز است:
خدمت، خدمت، خدمت، خدمت، خدمت

یکبار دگر جوان شده رهبر ما

میلاد عرفان پور — Mon, 09 Mar 2026 17:05:00 GMT

تا سایه‌ی اوست همچنان بر سر ما
از حادثه‌هاست در امان، کشور ما

تا کور شود هرآنکه نتواند دید
یکبار دگر جوان شده رهبر ما

باز قرآن باز کردم: «انتم الاعلون» آمد

میلاد عرفان پور — Sun, 01 Mar 2026 00:47:00 GMT

مردمِ عشق و شهادت! مردمِ صبح و تبسم!
مردمِ اهواز و شیراز و اراک و زابل و قم!

مردمِ تهران و کاشان و سنندج، رشت و میناب
با شما قلب خلیج فارس، آرام از تلاطم

مردمانی که نشان از قدرت «الله» دارید
بی هراس از قدرت‌ فرعون‌ های دسته‌چندم

مردمانِ گاهگاه از اختلاف آزرده‌خاطر!
مردمِ وقت دفاع از مام میهن، در تفاهم!

شهریارانِ شهادت! روستایی‌های غیرت!
مردمان دشت و صحرا، مردمان کار و گندم

ای نخورده بازی از دیوان غرب و شرق عالم!
ای نرفته زیر بار هیچ تهدید و تحکّم!

ای سلیمانی تبارانِ گذار از هفت‌خوان‌ها
ای هزاران شاهنامه در خروش رزمتان، گم

باز قرآن باز کردم: «انتم الاعلون» آمد
دل، قوی دارید مردم! دل، قوی دارید مردم!

پا را ز گلیم خود فراتر بردی تا پای تو را قطع کنیم آمریکا

میلاد عرفان پور — Sun, 22 Jun 2025 07:26:00 GMT

ای شومی نامت از قدیم آمریکا!
ای ملعبه‌ی اورشلیم! آمریکا!

پا را ز گلیم خود فراتر بردی
تا پای تو را قطع کنیم آمریکا

این خون غدیر است به جوش آمده باز

میلاد عرفان پور — Fri, 13 Jun 2025 13:39:00 GMT

صبح از دل این غبار برمی‌خیزد
از معرکه بانگ یار برمی‌خیزد

این خون غدیر است به جوش آمده باز
پیداست که ذوالفقار برمی‌خیزد

جهان بی‌تو را نمانده اعتبار، یا علی

میلاد عرفان پور — Mon, 13 Jan 2025 11:46:00 GMT

جهان نگاه کودکی‌ست بی‌قرار، یا علی
که غرق شد میان موج انفجار، یا علی

جهان یتیم‌خانه‌ای‌ست تشنۀ نوازشی
پدر ندیده است چون تو روزگار، یا علی

جهان صدای مادری‌ست شیرزن که مانده است
به رغم داغ، مثل کوه استوار، یا علی

تو التیام شو برای آن پدر که می‌رسد
کنار نعش دخترش امیدوار، یا علی

نه لای‌لای مادران، که گوش شیرخواره‌ها
به خون نشسته از صدای مرگبار، یا علی

جهان چه بی‌وجود شد، به خواب رفت و دود شد
جهان بی‌تو را نمانده اعتبار، یا علی

جهان بی تو آه نه، تو هستی و کشانده‌ای
حماسۀ حماس را به کارزار، یاعلی

به بازوان مرحب‌افکنت مدد رسانده‌ای
به جان این دلاوران داغدار، یا علی

به وارثان خیبر از خروش حیدری بگو
حواله‌شان بده به تیغ ذوالفقار، یا علی

ببین این صف اولی‌ها، به آغوش مولا رسیدند

میلاد عرفان پور — Tue, 21 May 2024 07:39:00 GMT

سبکبال بر موجی از مه، به قاف تماشا رسیدند
به صبحِ تشرف به خورشید، به دیدار فردا رسیدند

از این حسرت روزمره، کشیدندشان ذره ذره
که بی‌حاشیه، بی‌تکلف، به متن و به معنا رسیدند

من المؤمنین رجالٌ... که دنیا شب قدرشان بود
شنیدند «من ینتظرْ...» را، به «قرآن»، به «احیا» رسیدند

به تاریکِ شب، هدیه دادند درخشیدن اشکشان را
از آن تیرگی‌ها گذشتند، به این روشنی‌ها رسیدند

به دل، زخم و بر لب، تبسم...
همهْ دردشان درد مردم
به آغوش گرم شهادت برای مداوا رسیدند

پس از سالها رنج دنیا، نیفتاده بودند از پا
مقام رضا رزقشان شد، به لبخند زهرا رسیدند

دریغا و دردا که ماندیم، عجب سهمگین است ماندن
چه جانانه از جان گذشتند، شگفتا چه زیبا رسیدند

نه از مدعی‌ها نبودند، گرفتار دنیا نبودند
ببین این صف اولی‌ها، به آغوش مولا رسیدند

دل را بهانه کردن و از جان گریختن

میلاد عرفان پور — Wed, 24 Apr 2024 05:07:00 GMT

دلا! ز معرکهٔ محنت و بلا مگریز
چو گردباد به هم پیچ و چون صبا مگریز

+رهبر معظم انقلاب
غزلی از میلاد عرفان پور در استقبال غزل تازه منتشر شده رهبر انقلاب

ما را مباد از دل طوفان گریختن
ننگ است از میانه‌ی میدان گریختن

از خط خون بخوان که نبوده‌ست رسم ما
از پاسخ ندای شهیدان، گریختن

جانا تو جان بخواه! که معنای زندگی‌ست
دل را بهانه کردن و از «جان» گریختن

اسفند روی آتش عشقیم و روشن است
از این بلا نمی‌شود آسان گریختن

کم سو شدیم در قفس شهرها، خوشا
همچون ستارگان به بیابان گریختن

یا‌ایهالعزیز! گوارای جان ماست
محض رضای دوست به زندان گریختن

با اشک شوق، می‌گذریم از میان نیل
فرعون مانده است و هراسان گریختن

ما در امان «انّ معی ربّیِ»‌ توایم
از فتنه‌ها خوش است به‌ قرآن‌ گریختن

خبر رسیده، خبرهای دیگر آمده‌است

میلاد عرفان پور — Tue, 24 Oct 2023 01:48:00 GMT

به جز دریغ، چه از دست من برآمده است؟!
مرا به غزه ببر، طاقتم سرآمده است

هنوز داغِ خبرهای پیش از این، تازه‌ست
خبر رسیده، خبرهای دیگر آمده‌است

خبر رسیده... خبر، کودکی‌ست در آوار
که زار زار پی نعش ‌مادر آمده است

خبر رسیده... خبر، بی‌قراری پدری‌ست
که لرزه بر تنش از سوگ دختر آمده است

خبر رسیده، خبر، ضجه‌ی پرستاری‌ست
که از تنفس گل‌های پرپر آمده است

خبر رسیده... ولی خواب برده دنیا را
خبر رسیده : کجایید؟! محشر آمده است

مرا به غزه ببر تا نماز بگذارم
که صبح صادقِ الله اکبر آمده است

بیا به غزه ببر، شعر خون چکان مرا
که آفتاب زده ...تیغ‌ها برآمده است

بگو به حرمله‌، در چله تیر مگذارد
بگو که دوره‌ی کودک‌کشی سرآمده است

از این نبرد مبادا که جابمانم من
که حیدر است پی فتح خیبر آمده است
▪️
نه! کارساز نشد شعر... کارزار کجاست؟
مرا به غزه ببر طاقتم سرآمده است

دست و پا می زنند خونخواران

میلاد عرفان پور — Wed, 18 Oct 2023 09:03:00 GMT

غزه در خون خویش ‌غلتان است
دادگاه بزرگ وجدان است

دل من بود زیر بمباران...
سوخت جانم، چه جای کتمان است؟

هر طرف نعش طفلی افتاده
دل من مثل کودکستان است

آی دنیا نگاه کن! دل من
مثل این خانه‌هاست ویران است

مثل آن مادرِ پسرمرده
زلف لالایی‌اش پریشان است

دل من بس‌که خون از او رفته‌ست
زرد مانند برگ‌ریزان است

نیست باریکه‌ای غریب... ببین
غزه دیگر برای من جان است

پرچمی زنده، باد را لرزاند
شک ندارم زمان طوفان است

دل من، رنگ انتقام بزرگ
رنگ خونخواهی شهیدان است

دست و پا می زنند خونخواران
عمر این ظلم رو به پایان است

هان! حقوق بشر چه شد؟! غزه
دادگاه بزرگ وجدان است

فلسطینم، صدای رنج انسانم، مرا بشنو

میلاد عرفان پور — Thu, 12 Oct 2023 08:14:00 GMT

بخوان از چهرۀ طفلانم اینک مشق غربت را
بخوان در گوش خاموشان عالم این مصیبت را

فلسطینم، صدای رنج انسانم، مرا بشنو
که شعر داغ من تا آسمان برده بلاغت را

فلسطینم که صبحاصبح با نعش عزیزانم
به دوش خستۀ خود می‌کشانم بار حیرت را

کماکان قصۀ من مانده در پستوی خاموشی
مبادا از جهان یک شب بگیرد، خواب راحت را

بگو شیپورهای شایعه خاموش بنشینند
و بشنو از دل آوار، آواز حقیقت را

مرا با قامت خونین یارانم، تماشا کن
ببینی تا مگر حیرانی صبح قیامت را

برای کودکان، لالایی از جنس رجز خواندم
که در گهواره فهمیدند معنای شهادت را

فلسطینم، سلاحی دارم از آه و نمی‌ترسم
نثار جان دشمن می‌کنم طوفان وحشت را

فلسطینم، غم آخرزمانم، قبلۀ اول
که زیر تیغ می‌خوانم نماز استقامت را

جمهوری اسلامی ایران حرم است

میلاد عرفان پور — Thu, 06 Apr 2023 05:16:00 GMT

دیدار بهاری من و گنجشکان
آرامش جاری من و گنجشکان

من این طرف میزم و آنها آن سو
صبحانه ی کاری من و گنجشکان

گر سر برود ز سر هوایت نرود
تأثیر طلسم چشم هایت نرود

فرشی ز دل شکسته انداخته ام
آهسته بیا، شیشه به پایت نرود

بی تو همه ی خاطره ها خاک شده ست
از شهر نشان عشق ما پاک شده ست

چندی ست که گل فروشی کوچه ی ما
بنگاه معاملات املاک شده ست

می میری اگر مرگ ببینی تب را
تاریک تفأل بزنی کوکب را

خورشید اگر سری برآری زنده ست
آنقدر نگو شب که بسازی شب را

از پشت تو رود پشت سد می گرید
دریا هنگام جزر و مد می گرید

باران یعنی که آسمان مدت هاست
وقتی به تو فکر می کند می گرید

می سوزد و می تابد و می افروزد
از نور برای خود قبا می دوزد

از شرم و حیاست هر چه دارد خورشید
چشمی که به او خیره شود می سوزد

سرو است و به ایستادگی متهم است
از شش جهت آماج هزاران ستم است

شعرم همه ارزانی این یک مصراع
جمهوری اسلامی ایران حرم است

آرتین! گلم! از امشب تو مرد خانه هستی

میلاد عرفان پور — Sat, 29 Oct 2022 18:55:00 GMT

«نامه‌ای از بهشت»
برای آرتین
در جمعه‌ٔ تلخی که به خانه بازگشت...

آرتین! خوش‌آمدی! ما چشم‌انتظار بودیم
بهتر شده‌ست دستت؟ ما بی‌قرار بودیم

یادت میاید آرتین؟ در آن حرم درآن شب
مثل ستاره‌های دنباله‌دار بودیم

آن شب قطاری از نور سوی بهشت می‌رفت
ما را تو خوب دیدی، در آن قطار بودیم

آرتین! بگو به خواهر، در جشن ازدواجش
پای قرار هستیم، پای قرار بودیم

آرشام، در بهشت است اما هنوز باتو
همبازی‌است و همراه، ما ماندگار بودیم

ما را خدا صدا کرد رفتیم سمت دریا
ما رود رود رفتیم ما آبشار بودیم

بر روی تخت وقتی از ما سؤال کردند
دیدیم بغض کردی، ما آن‌ کنار بودیم

آرتین! ببین برایت باران شده‌ست ایران
ما نیز گریه‌های بی‌اختیار بودیم

آرتین! گلم! از امشب تو مرد خانه هستی
محکم بمان عزیزم! ما استوار بودیم

آرتین! برای ایران، سردار دیگری باش
ما عاشقانه یک‌عمر با این دیار بودیم

بهتر شده‌ست دستت؟ بهتر شده ست حالت؟
آرتین خوش‌آمدی، ماچشم انتظار بودیم

شهادت بده ای شهادت! «که بودیم؟»

میلاد عرفان پور — Mon, 23 May 2022 13:22:00 GMT

دریغ است در آرزو ماندن ما
خوشا از لب او، فراخواندن ما

بهاری می‌آید... بهاری می‌آید
جهان است و اسفند سوزاندن ما

شهابیم و پیغامی از صبح داریم
که شب حرص دارد به تاراندن ما

شکوه حیاتیم و این مُرده‌ماران
ندارند قدرت به میراندن ما

شهادت بده ای شهادت! «که بودیم؟»
غریبیم و با تو شناساندن ما

برو جوهر از خون بیاور که سخت است
به دنیای امروز فهماندن ما

با این‌همه چشم، آسمان در پی کیست

میلاد عرفان پور — Wed, 23 Mar 2022 06:10:00 GMT

با گردش بی‌امان، زمان در پی کیست؟
اینگونه جهان با هیجان در پی کیست؟

دنبال که اینچنین زمین می‌گردد؟
با این‌همه چشم، آسمان در پی کیست؟

ای هدایت نجیب! آسمانی غریب!

میلاد عرفان پور — Sat, 05 Feb 2022 12:09:00 GMT

گفت: «سُرّ من رَأی»، ترجمان «سامرا»ست
من ولی دلم گرفت... این حرم چه آشناست

چون نجف شکوهمند، چون مدینه رازدار
داستان آن ولی داستان کربلاست...

ماهِ تا ابد تمام! السلام یا امام!
ذکر ما علی الدّوام، گریه‌های بی‌صداست

آنچه بر زبان ماست، نام مهربان توست
آنچه بر زبان توست، اسم اعظم خداست

از زمان کودکی، در پی‌ات دویده‌ایم
از همه شنیده‌ایم، گرد راه تو شفاست

باغ‌هایی از بهشت، گوشۀ عبای توست
این عبای مصطفی، این عبای مرتضاست

مجلس شراب را چشم تو به هم زده‌ست
چشم تو هنوز هم، مستی مدام ماست

ما شهید می‌شویم، روسفید می‌شویم
روزگار، بی‌وفا... عاشق تو باوفاست

ای هدایت نجیب! آسمانی غریب!
مضطریم و منتظر، یادگار تو کجاست؟

ما را به سر آرزوی دیگر باشد

میلاد عرفان پور — Thu, 06 Jan 2022 11:36:00 GMT

آنجا که هر آرزو میسر باشد
ما را به سر آرزوی دیگر باشد
دنبال در سوخته ای می گردیم
شاید که در بهشت آن در باشد

سلام سردار

میلاد عرفان پور — Tue, 21 Sep 2021 05:51:00 GMT

زمان!‌به هوش آ، زمین! خبردار
که صبح برخاست، صبح دیدار

چه صبح نابی! چه آفتابی!
چقدر روشن، چقدر سرشار

قسم به والشمس‌های قرآن
قسم به فانوس‌های بیدار

قسم به از بند خویش‌رستن
قسم به مردان خویشتن‌دار

قسم به والعادیات ضبحا
قسم به آیات فتح و ایثار

قسم به بامرگ‌زیستن‌ها
به ایستادن میان رگبار

چه فرق دارد شام و فلسطین
عراق و ایران؟ یکی‌ست پیکار

بلند بادا همیشه نامت
سرت سلامت سلام سردار

به جز تو اینسان، به جوهر جان
که داده پاسخ به این عمّار

اگرچه بالاتری از آنان
به سرو می‌مانی و سپیدار

به یار می‌مانی و سپاهش
به سیصد و سیزده علمدار

خوشا اگر چون تو، هرچه سرمست
خوشا اگرچون تو، هرچه دیندار

نه دین در شب گریختن‌ها
نه دین دنیا، نه دین دینار

تو سیف‌الاسلام روزگاری
ولی نه از دین خود طلبکار

به خویش می پیچی از لطافت
به پای طفلی اگر رَوَد خار

چه جای سجیل، چون ابابیل
گرفته نام تو را به منقار

تو یار سرچشمه ی حیاتی
هرآنکه یار تو نیست مردار

تو اهل اینجا نه! از بهشتی
تو اهل پروازی و سبکبار

نه اهل آن سجده‌های سطحی
نه اهل آن روزه‌های شکدار

قسم که«مَن‌ینتظر...» تویی تو
قسم به این زخم‌های بسیار

بلند بادا همیشه نامت
سرت سلامت سلام سردار

سرباز شدن برای سرباختن است

میلاد عرفان پور — Thu, 26 Aug 2021 03:40:00 GMT

تا اول و آخر سفر، باختن است
در بازی عشق، برد در باختن است

از پیکر بی‌سرم تعجب نکنید
سرباز شدن برای سرباختن است

غیرت ما را محک زد باز خون دیگری

میلاد عرفان پور — Tue, 01 Dec 2020 03:31:00 GMT

برای شهید محسن فخری زاده

سرخی امروزشان شد سبزی فردای ما
ای فدای نام قاسم ها و محسن های ما

گرچه در رؤیایشان فرسنگ ها پیموده‌ایم
همچنان دور است از دنیایشان دنیای ما

غوطه زد در خون پاکش قهرمان دیگری
تا مگر طوفانیِ غیرت شود دریای ما

قهرمانی راستین، آری نه مثل آن قبیل-
قهرمانانی که می‌سازند در رؤیای ما

شور و شوق رود، مات مصلحت‌کیشان مباد
شطّی از رنج است این شطرنج‌بازی‌های‌ ما

باز در بغض نگفتن‌ها صدای ما گرفت
باز دارد می‌پرد رنگ از رخ سیمای ما

غیرت ما را محک زد باز خون دیگری
وای ما و وای ما و وای ما و وای ما...

در هجوم شعله ها، تکلیف باران، روشن است

میلاد عرفان پور — Sat, 28 Nov 2020 01:54:00 GMT

امشب از داغی دوباره چشم تهران روشن است
یوسفی رفته است ،آری وضع کنعان، روشن است

گرچه در بزم حماسه ، هیچ جای گریه نیست
در هجوم شعله ها، تکلیف باران، روشن است

باز شمعی کشته شد با دست شب اما هنوز
این شبستان کهن ، با نورایمان روشن است

کی میان ابرهای تیره پنهان می شود؟
آسمان ما که با خون شهیدان ،روشن است

مصطفی هم رفت، آری! او هم اینجایی نبود
مردهای مرد را آغاز و پایان ، روشن است

پاییز بهاری است که عاشق شده است

میلاد عرفان پور — Tue, 22 Sep 2020 10:17:00 GMT

تلخ است که لبریز حقایق شده است
زرد است که با درد موافق شده است
عاشق نشدی و گرنه می فهمیدی
پاییز بهاری است که عاشق شده است

این تازه فقط اول بسم‌الله است!

میلاد عرفان پور — Wed, 08 Jan 2020 11:23:00 GMT

طوفان خروش و خشم ما در راه است
سوگند به آه، عمرتان کوتاه است

با سوره‌ی انتقام برمی‌گردیم
این تازه فقط اول بسم‌الله است!

تویی بهشت که بی تو جهنم است زمین

میلاد عرفان پور — Mon, 27 May 2019 09:27:00 GMT

تویی بهشت که بی تو جهنم است زمین
علی اگر که تویی ابن ملجم است زمین

تو پایه های زمینی سرت سلامت باد
که بی وجود تو آواری از غم است زمین

پرندگان به هوای چه اوج می گیرند؟
برای درک بلندای تو کم است زمین

حسین اگر پسر توست با اشاره ی او
سیاهپوش عزای محرم است زمین

کجایی ای پسر خاک و مونس دل چاه؟
یتیم مانده و محتاج همدم است زمین

چقدر بی تو دل کوچه های کوفه پر است
چقدر بی تو پریشان و درهم است زمین

نداشت طاقت عدل تورا کسی افسوس
علی اگر که تویی ابن ملجم است زمین

ای هدایت نجیب! آسمانی غریب!

میلاد عرفان پور — Sat, 09 Mar 2019 15:51:00 GMT

گفت: «سُرّ من رَای»، ترجمان «سامرا»ست
من ولی دلم گرفت... این حرم چه آشناست

چون نجف شکوهمند، چون مدینه رازدار
داستان آن ولی داستان کربلاست...

ماهِ تا ابد تمام! السلام یا امام!
ذکر ما علی الدّوام، گریه‌ های بی‌ صداست

آنچه بر زبان ماست، نام مهربان توست
آنچه بر زبان توست، اسم اعظم خداست

از زمان کودکی، در پی‌ ات دویده‌ ایم
از همه شنیده‌ ایم، گرد راه تو شفاست

باغ‌ هایی از بهشت، گوشه‌ ی عبای توست
این عبای مصطفی، این عبای مرتضاست

مجلس شراب را چشم تو به هم زده‌ ست
چشم تو هنوز هم، مستی مدام ماست

ما شهید می‌ شویم، روسفید می‌ شویم
روزگار، بی‌ وفا... عاشق تو باوفاست

ای هدایت نجیب! آسمانی غریب!
مضطریم و منتظر، یادگار تو کجاست؟

تصویب شد فروختن عزت وطن

میلاد عرفان پور — Sun, 07 Oct 2018 18:07:00 GMT

تصویب شد به هلهله ما را فروختن
پنهان دسیسه کردن و پیدا فروختن

از مُرده-مَردهای سیاست بعید نیست
میراث زنده‌ی شهدا را فروختن

جان را فروختن به امان‌نامه‌ی یزید
دل در قمارخانه‌ی دنیا فروختن

تصویب شد چِرای علف‌هرزه‌های غرب
وانگاه مفت، گندم اعلا فروختن

تصویب شد مطابق تقویم دشمنان
امروز را به وعده‌ی فردا فروختن

تصویب شد فروختن عزت وطن
بی‌دردسر چنان که مربا فروختن

هنگام رزم، ملعبه‌ی دشمنان شدن
شمشیر آهنین به مقوا فروختن

لبخند را ز چهره‌ی مردم ربودن و
آن را به نیشخند اروپا فروختن

بین دو چای، چاله‌ی برجام کندن و
بین دو چُرت، جام مطلا فروختن

اینگونه مفت، ننگ خریدن برای خود
اینگونه بی‌تعهد و امضا فروختن

آخر حراج واژه‌ی غیرت شروع شد
این راه می‌رسد به الفبا فروختن

کم نیست حرمت شرف و غیرت و وطن
آسان مباد این همه یکجا فروختن

یک بار دری به روشنایی وا کن

میلاد عرفان پور — Wed, 23 May 2018 19:51:00 GMT

حُر باش و ادب به زاده ی زهرا کن
خود را چو زهیر، با حیا احیا کن

هر جای شبی صبح تو را منتظر است
یک بار دری به روشنایی وا کن

مولاست که لب تشنه به خاک افتاده ست

میلاد عرفان پور — Wed, 23 May 2018 19:49:00 GMT

انگار پی نان و نوایید شما
چون مردم کوفه بی وفایید شما

مولاست که لب تشنه به خاک افتاده ست
ای آن همه ابر پس کجایید شما؟

نبض تو سلام زندگی بود به ما

میلاد عرفان پور — Wed, 23 May 2018 19:48:00 GMT

نبض تو سلام زندگی بود به ما
تعلیم مرام زندگی بود به ما

پیوسته تپیدن تو ای قلب عزیز
تلقین مدام زندگی بود به ما

دیدم که به قربان کسی می رفتی

میلاد عرفان پور — Wed, 23 May 2018 19:47:00 GMT

با خون جگر بازنگردی دل من!
با دیده ی تر بازنگردی دل من

دیدم که به قربان کسی می رفتی
خوش باد سفر! باز نگردی دل من

محتاج درنگیم در این کثرت رنگ

میلاد عرفان پور — Wed, 23 May 2018 19:46:00 GMT

تنها و غریب مانده انسان در شهر
سنگین شده سایه ی رفیقان در شهر

محتاج درنگیم در این کثرت رنگ
این است دلیل راهبندان در شهر

وقتی به تو فکر می کند می گرید

میلاد عرفان پور — Wed, 23 May 2018 19:44:00 GMT

از شوق تو رود پشت سد می گرید
دریا هنگام جزر و مد می گرید

باران یعنی که آسمان مدت هاست
وقتی به تو فکر می کند می گرید

روز آمده آفتاب تقسیم کند

میلاد عرفان پور — Wed, 23 May 2018 19:43:00 GMT

روز آمده آفتاب تقسیم کند
شب آمده قرص خواب تقسیم کند

در برزخ روز و شب، غروب آمده است
تا بین همه شراب تقسیم کند

در برزخ شمر ماندن و حر شدن است

میلاد عرفان پور — Mon, 14 May 2018 02:08:00 GMT

با این همه برج و سایه ی نسیانش
انسان مدرن مانده و ایمانش

در برزخ شمر ماندن و حر شدن است
بر مرکب آهنین سرگردانش

کی می فهمی حال دل ما را؟ کی؟

میلاد عرفان پور — Mon, 14 May 2018 02:05:00 GMT

ای شاعر سیب گونه و گندم ری!
کی می فهمی حال دل ما را؟ کی؟

مضمون بلند توست گیسوی کسی
مضمون بلند ما سری بر سر نی

عزت ما را به نانی پیش از این ها داده ای

میلاد عرفان پور — Sun, 13 May 2018 15:21:00 GMT

شعله باش اما چنین بر آشیان خود مزن
دود کن خود را ولی در دودمان خود مزن

از گلوی دشمنانت تیغ اگر برداشتی
لااقل آن را به قلب دوستان خود مزن

رحم کن ای صاعقه! گیرم زمین را سوختی
رحم کن، سیلی به گوش آسمان خود مزن

در بیابان کی بدون ما به منزل می رسی؟
راهزن هستی اگر، از کاروان خود مزن

عزت ما را به نانی پیش از این ها داده ای
بعد از این دیگر دم از نام و نشان خود مزن

جنگ برده با رشادت های تو مغلوبه شد
عارمان از توست، حرف از آرمان خود مزن

کنار آفرینش مانده ام چشمم به چشم توست

میلاد عرفان پور — Sun, 13 May 2018 15:21:00 GMT

سفر بسیار کردم تا رسیدن را بیاموزم
زمین خوردم که روزی پر کشیدن را بیاموزم

از این شب های دوری رو به صبح روشنی دارم
که جای خواب دیدن، خوب دیدن را بیاموزم

خدایا حکمت دل بستنم را دیر فهمیدم
مقدر کرده بودی دل بریدن را بیاموزم

من و این روح ناآرام و این از خود رمیدن ها
مگر در خاک باری، آرمیدن را بیاموزم

کنار آفرینش مانده ام چشمم به چشم توست
الهی رمز و راز آفریدن را بیاموزم

عطر هل گم می شود در عطر ناب دست هایش

میلاد عرفان پور — Sun, 13 May 2018 15:21:00 GMT

خنده هایش کودکانه گریه هایش مادرانه
همسر من یک فرشته از بهشت جاودانه

من کی ام تندیس دردم، من کی ام؟ افسرده، سردم
با تنور صحبت او دم به دم گرم است خانه

هم چنان با عین و شین و قاف می بیند جهان را
بی که حرفی از حروف رنج باشد در میانه

عطر هل گم می شود در عطر ناب دست هایش
این شراب خانگی را دوست دارم عاشقانه

آزموده گاه با قهرش دل بی طاقتم را
قهر هم خوب است اگر این گونه باشد دلبرانه

گاه سر بر شانه ی من می گذارد تا ببارد
گاه سر بر شانه ی او می گذارم بی بهانه

گل پسر آورده، در پیشانی او صبح روشن
دختری آورده آیات الهی را نشانه

بر لبش لالایی و در چشم هایش گریه دارد
باز باران با ترانه... باز باران با ترانه

باز نانوایی قیامت بود

میلاد عرفان پور — Sun, 13 May 2018 15:21:00 GMT

تنور و ریگ های آتشینش را!

یکی می سوخت جانش را غم نان
بر جبینش داغ حسرت بود
یکی دور از شیوع شعله ها در خواب راحت بود
به خانه آمدم با دست خالی
باز نانوایی قیامت بود

آزادی ام این که بنده ی او باشم

میلاد عرفان پور — Sun, 13 May 2018 15:19:00 GMT

آزادی ام این که بنده ی او باشم
در سینه دل تپنده ی او باشم

گیرم قفس است این جهان خوش دارم
در کنج قفس پرنده ی او باشم

هر روز مراقب است تا گم نشویم